Caida libre en Tanxer
10 xullo 2008Esta e a segunda vez que intentamos escreber no blog. Esperamos conseguir levar a cabo a tarefa con exito. Intenteino no word, pero o de escreber de dereita a esquerda despistame moito 
A expresion caida libre ten que ver co contraste que nos supuxo chegar aqui. Non aterramos, caimos. Dende o primeiro momento vimonos sumerxidas noutra atmosfera. No aeroporto collimos un taxi no que entramos 6 persoas (o taxista tamen conta), coas respectivas mochilas. Isto ten sentido para persoas que coma nos, tenhen alma de feirantas e buscan o barato, porque confortable, confortable non e. Ademais a calor non e un factor que xogue a favor.
Pouco a pouco fomos adentrandonos na cidade, nese amarelo ocre no que se move un constante, bullicioso e caotico trafico. Na estrada e donde vimos por primeira vez unha enorme foto do monarca de Marrocos a modo de panel publicitario; retrato que encontrariamos moitas mais veces en diferentes lugares.
O responsable de Attawassoul nos recibiu xunto con outras persoas da asociacion, entre elas parte das mulleres con quen nos iamos hospedar. O reparto fixose pola afinidade que habia coa idade. Dende o primeiro momento todas tentamos aprender arabe, pero isto como din por aqui vai “chwya chwya” (pouco a pouco).
Eu estou con unha muller maravillosa chamada Sabah e coa sua companheira de cuarto Nezha. Non sei se serei subxetiva pero a minha percepcion e que son duas mulleres moi intelixentes, guapas e moi valentes. Tenhen unha vision da vida un pouco diferente a que parece ser a maioria das mulleres de aqui. Querer disfrutar de mais liberdade e un xesto de coraxe. Aqui como en moitas partes do mundo e preciso ter valor para atreverse a ser diferente. Ademais, elas son a proba de que a retranca non e so galega.
Estes dias estivemos a traballar moito. Polas manhas facemos actividades cos nenos e nenas do barrio convertendo a asociacion nunha pequena ludoteca durante unhas horas. E pola tarde durante hora e media damos clases de espanhol. Temos duas clases: unha para xente que conhece o alfabeto espanhol, e outra para xente que o desconhece. Diariamente temos reunions nas que falamos sobre como vamos a organizar as actividades e as clases. A parte do traballo en Attawassoul, tamen visitamos outras asociacions que traballan no social na cidade.
Como e obvio tamen falamos das cousas que nos sorprenden da vida cotidia aqui en Tanxer: os regateos diarios cos taxistas, a costume de andar polo medio da estrada en vez de andar pola beirarua (descubrimos que e o mellor dado que case todas estan levantadas e en obras), a familiaridade e carinho da xente que nos acolle, o gusto e a costume de compartir constantemente os espazos (na casa todos os espazos parecen ser comuns) nas casas de familia, o feito de ter constantemente a television acesa (incluso mentres se durme), etc.
Suponho que unha das cousas mais impresionantes e o feito de que pese non compartir lingua as persoas chegamonos a entender e conseguimos sentirnos moi perto unhas das outras.
Manha, pode que mais…
Bsalama (chao)