Apretada Axenda
11 xullo 2008A hospitalidade nesta cidade e entre esta xente è tal que realmente tes que te parar a pensar un anaco si hai ou non oco na tua axenda para ir comer, cear ou pasar à fin de semana à casa de alguèn.
Hoxe venres, dia sagrado no Islam, dia da oracion, comemos todas xuntas o couscous con Yamilah, xa polo seràn con Hamlichi, na sùa casa teremos ocasion de nos deleitar con outra exhibicion desta deliciosa gastronomia especiada e colorida;
Manhà faremos unha sesion de danza coas mulleres de Attawassoul, entusiasmadas coas clases de espanhol (temos cada dia maior audiencia, chegamos a 50!) e cecais achegaremosnos ou à praia ou às grutas de Ulises.
Pola minha parte, a minha nai de acollida, Zahara, quereme levar à casa de seus pais o domingo… què facer? todas as nosas companheiras queren facernos sentir o mellor posible… por iso necesitariamos dias de 38 horas para poder vivir todo isto plenamente e a ritmo tangerien… fervendo sexa dia ou noite, falando, berrando, xesticulando, sen parar, sen durmir, entrando e saindo dun trafico infernal onde os petit e os grand taxis son outro conceito mais de transporte colectivo, atè con 8 persoas dentro, como en colectivo se fan a meirande parte das cousas en Tangier… agàs no tempo adicado à oracion, o espazo de recollemento…
Os pais da minha nai de acollida, Zahara, viven nun povo pertinho de Tangier, a 50 km cara o interior… a eso lle tenho medo… ao despiadado soleil…A calor sube de plus en plus pero os ventos que baten coas mareas do Atlàntico e do Mediterràneo no estreito ventilan esta cidade, a segunda maior do pais, levantando remolinos de area, terra e esparcindo aromas particulares destas terras… das suas especias, dos seus froitos.
Buscaremos esta fin de semana, iso si, un soplo de aire fresco
Besalah
Rqqq